ΜΑΣ ΕΧΟΥΝ ΡΟΥΦΗΞΕΙ ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ 20 ΧΡΟΝΙΑ!

Κάποτε πριν πολλά χρόνια σε όλα τα Ελληνάκια , μας μάθαιναν μια παροιμία στο σχολείο "του Έλληνος ο τράχηλος ζυγό δεν υπομένει".

Φυσικά και στο DNA του Ελληνα είναι αποτυπωμένη αυτή η πληροφορία.

Μόνο που «ζυγός» στη συνείδηση του Έλληνα ισοδυναμεί με στρατιωτική κυριαρχία. Με μπαρούτι, κανόνια και καριοφίλια. Εμείς οι Έλληνες λοιπόν δεν είχαμε γνώση ότι στη σύγχρονη «κοινωνία της πληροφορίας», ο πόλεμος, δεν είναι κατ ανάγκη στρατιωτικός. Οι σύγχρονοι πόλεμοι δεν διεξάγονται με κανόνια και καριοφίλια. Οι σύγχρονοι πόλεμοι διεξάγονται με καλώδια, δορυφορικές συνδέσεις και διαρκή πατήματα πλήκτρων σε ένα υπολογιστή. Αυτή την παράμετρο ο Έλληνας δεν την είχε δουλέψει ούτε ούτε στο συνειδητό ούτε στο υποσυνείδητο του.


Στο τέλος αυτού του άρθρου, σας παραβάλω τέσσερις πίνακες με στοιχεία που λάβαμε από το «Κοινωνικό Φόρουμ Κορινθίας». Στοιχεία σχετικά με το χρέος της χώρας μας μετά το 1980 και μέχρι σήμερα.

Στοιχεία που επιμελώς έκρυβαν από τους Έλληνες μην τυχόν και ξυπνήσουμε από τον λήθαργο που τους είχε ρίξει η Κεντρική Πολιτική σκηνή. Και θα σας εξηγήσουμε με πολύ απλά λόγια, πόσο οργανωμένο ήταν το έγκλημα ! Οργανωμένο από το εξωτερικό αλλά για την επιτυχή έκβασή του χρειαζόταν πολλούς ΠΡΟΔΟΤΕΣ στο εσωτερικό. Σε καμία περίπτωση δεν θα κομματικοποιήσω την ανάλυση. Σίγουρα όμως θα πολιτικολογήσω διότι πέραν των οικονομικών στοιχείων, υπάρχει η ένοχη σιωπή ολόκληρου του πολιτικού συστήματος της χώρας με σκοπό να επιτευχθούν τα παρακάτω.

Στους πίνακες που υπάρχουν στοιχεία από το 1991 θα δείτε ότι η χώρα μας κατέβαλε για τοκοχρεολύσια στην περίοδο 1994-2001 περίπου 20δις το χρόνο. Ένα ποσό που γίνεται περίπου 30 δις κάθε χρόνο για την περίοδο 2002-2006. Ξαφνικά, το 2007 το ποσό αυτό έφτασε στα ύψη αρχικά στα 60 δις το χρόνο και το 2009 κόντεψε τα 80 δις!!!

Από το 1991 μέχρι το 2010, εμείς οι Έλληνες έχουμε πληρώσει στους διεθνείς και ντόπιους τοκογλύφους (κρατηθείτε!) 665δις Ευρώ . Να σας το γράφω κιόλας να δείτε τον αριθμό :

665.000.000.000 ευρώ.

Και αν προσπαθήσει κάποιος να τα μετατρέψει σε δραχμές με την ισοτιμία 1 ευρώ=340.75 δρχ, οι πιο παλιοί θα τρομάξετε από το αποτέλεσμα. Έχουμε πληρώσει στα κοράκια:

2.214.875.000.000.000 ΔΡΑΧΜΕΣ .

Δεν μιλάμε για δισεκατομμύρια πλέον αλλά ούτε καν για τρισεκατομμύρια. Μιλάμε για ένα αστρονομικό ποσό 2,21 τετράκις εκατομμυρίων δραχμών!

Είναι απίστευτο , ασύλληπτο και συνάμα αστρονομικό νούμερο που δεν χωράει στο μυαλό κανενός ανθρώπου που είχε μάθει να μετρά σε δραχμές!!!

Προσέξτε τώρα κάποιους υπολογισμούς (σε ευρώ γιατί σε δραχμές θα χάσουμε την μπάλα) σε μια περίοδο όπου κανείς δεν συζητά τι έγινε διότι προέχει η πολιτική επικοινωνιακή τακτική των κομμάτων για το ποιος φταίει λιγότερο !!! ΘΑ πάρουμε μια περίοδο ξεκινώντας από το 1994 ως σήμερα, που δεν είχαμε πολιτική αστάθεια και όλες οι Κυβερνήσεις ήταν ισχυρές!

Από το 1994 ως το 2010 οι Έλληνες πληρώσαμε στους τοκογλύφους που μας δάνειζαν ασύστολα, 571 δις Ευρώ. Στο ίδιο διάστημα , το χρέος μας ως χώρα (πάντα για το δημόσιο χρέος) από 90 δις που ήταν αρχικά έφτασε φίλες και φίλοι στα 340 δις ευρώ.

Καταλάβατε τι συνέβη την περίοδο αυτή; ξεκινώντας από το 1994, χρωστούσαμε 90 δις ευρώ, πληρώσαμε (αν αθροίσετε τα ποσά στον πίνακα) 571 δις ευρώ και καταλήξαμε το 2010 να τους χρωστάμε κι άλλα 340 δις ευρώ !!! Και το ποσό θα αυξάνεται διαρκώς !!!

Σε όλο αυτό το διάστημα από τον παράπλευρο πίνακα (στο τέλος του άρθρου) θα δείτε ότι στο διάστημα 2007-2010 τα τοκοχρεολύσια αυξάνονταν και διπλασιάζονταν ενώ οι μισθοί και οι συντάξεις παρέμεναν σταθεροί !

Σας το ξαναγράφω για να δώσετε βάση και να το χωνέψετε:

Χρωστούσαμε 90 δις ευρώ το 1994, στην πορεία πληρώσαμε 571 δις ευρώ και καταλήξαμε το 2010 να χρωστάμε κι άλλα 340 δις ευρώ !!!

Είναι περισσότερο από προφανές ότι το 2007, οι διεθνείς τοκογλύφοι αποφάσισαν να χρησιμοποιήσουν την υπερχρεωμένη χώρα μας, ως πολιορκητικό κριό αρχικά κα κατόπιν ως βραδυφλεγή βόμβα στα θεμέλια της ΕΕ. με διπλό σκοπό !

ΠΡΩΤΑ απ όλα να γονατίσουν την ευρωζώνη και να «δολοφονήσουν» οικονομικά την Ευρώπη και ΔΕΥΤΕΡΟΝ να πλιατσικολογήσουν τον απίστευτο πλούτο που διαθέτει η χώρα μας.

Είναι προφανές ότι χωρίς βοήθεια εκ των έσω, οι διεθνείς οικονομικοί τρομοκράτες δεν θα είχαν καταφέρει τίποτα! Αφού τρομοκράτησαν πρώτα όποιον τους αντιστάθηκε, αφού κατέκαψαν τη μισή χώρα βάζοντας 8.000 εστίες φωτιάς, το 2007, έσπευσαν να κάνουν απαιτητά τεράστια ποσά , κάνοντας τη χώρα μας μια τεράστια «βόμβα χρέους» στα θεμέλια της ευρωζώνης. Η χώρα για να παραδοθεί ως βορά στα κοράκια, είχε πληγωθεί πρώτα εσωτερικά από σύγχρονους «Εφιάλτες» που σήμερα παραμένουν στο απυρόβλητο !

Προδότες που με το αζημίωτο, έκαναν τα αδύνατα δυνατά για να κρύψουν τα δομικά προβλήματα της οικονομίας από τους Έλληνες και πάνω απ΄ όλα να τα συντηρήσουν . Ταυτόχρονα, διέλυσαν όλο τον αδιαίρετο κοινωνικό ιστό της χώρας, καταργώντας κάθε τι που μας ενώνει ως Έλληνες! Καταργώντας τα αρχαία ελληνικά, τα σύμβολα από την δημόσια διοίκηση, τα σύνορα, το θρήσκευμα , δημιουργώντας την ψευδαίσθηση στους Έλληνες ότι όλα αυτά γίνονται για την δημιουργία μιας «σύγχρονης Ελλάδας», συστρατεύοντας όλους τους κουλτουριαρέους και οργανώνοντας σεμινάρια ακόμη και σε δημοσιογράφους που θα «καλλιεργούσαν το έδαφος» για την επέλαση των τοκογλύφων.

Καταλήξαμε λοιπόν , ως χώρα, όποιος μιλούσε για εθνικά ζητήματα να κατατάσσεται αυτομάτως στους Εθνικιστικούς κύκλους και καταδικάζονταν στο «πυρ το εξώτερο» από το σύστημα που εξευτέλισε τους θεσμούς στην χώρα μας.

Προσωπικά δεν τα έχω τόσο με τους πολιτικούς που τα άρπαξαν χοντρά είτε με μίζες είτε με … προεκλογικές χορηγίες! Αυτοί πάντα τα ίδια έκαναν! Και άλλωστε ο κόσμος τους έχει καταδικάσει και τους ετοιμάζει μεγάλες εκπλήξεις! Και προς θεού δεν μιλάω υπέρ τρομοκρατικών ενεργειών. Το ξεκαθαρίζω, μιλάω για την επερχόμενη εξέγερση των ελλήνων πολιτών και τον αναγκαστικό «εξοστρακισμό» αρκετών πειθήνιων οργάνων των διεθνών τοκογλύφων. Κάτι που έρχεται σύντομα!

Προσωπικά, ψέγω, κακίζω και αναθεματίζω, όλους αυτούς που «έστρωσαν το χαλί» στην σύγχρονη κατοχή που ζούμε ως χώρα και δεν είναι πολιτικοί –μόνο-! Είναι «διαμορφωτές της κοινής γνώμης» , δημοσιογράφοι , παρουσιαστές και παρακρατικοί, που προσπάθησαν και εν πολλοίς τα κατάφεραν, να περάσουν στο υποσυνείδητο των Ελλήνων, ότι είμαστε μια «ζοφερή οικονομία», που πρέπει να εκμοντερνιστεί, διώχνοντας τους παπάδες από την κοινωνία, κάνοντας την Ελλάδα πολυπολιτισμικό ξέφραγο αμπέλι και αλλάζοντας την ιστορία της χώρας μας, εξευτελίζοντας ακόμη και ήρωες του ’21, ξαναγράφοντας τα βιβλία μας σε μια εξευτελιστική μορφή. Τόσο εξευτελιστική που έφτασαν σε σημείο να βαφτίσουν την Μικρασιατική Καταστροφή ως ... συνωστισμό στο λιμάνι της Σμύρνης!!

Σε τέτοιο βαθμό που αν κάποιος τολμούσε την επέτειο της Εθνικής μας Παλιγγενεσίας να κρεμάσει σημαία στο μπαλκόνι του, αυτός γελοιοποιούνταν και καταδικαζόταν από το σύστημα ως γραφικός!

Ετσι βρεθήκαμε σήμερα στους δρόμους, ως απλοί «αγανακτισμένοι».

Χωρίς ταυτότητα εθνική, χωρίς κάποιον να τολμά να ηγηθεί ενός κινήματος ανατροπής της σάπιας και διεφθαρμένης καθεστηκυίας τάξης, χωρίς την ελπίδα ότι μπορεί να ιδρυθεί ένα κόμμα που θα εκφράσει την πραγματική επιθυμία των Ελλήνων και όχι τους ευσεβείς πόθους των τοκογλύφων που πλέον έχουν πραγματοποιήσει ΚΑΤΟΧΗ στη χώρα μας!

Βλέπετε το σχέδιο ήταν εικοσαετές, και προέβλεπε την δημιουργία ενός «Γερμανικού Λάντεν», στα σύνορα της Ευρασίας που θα λέγεται κατ ευφημισμό «Ελλάδα» μιας και στην ουσία θα αποτελεί αποικία των Γερμανών!

Και για να το δεχτεί αυτό ο Ελληνας θα έπρεπε προηγουμένως να του πάρουν ότι τον ταυτολογούσε ως Εθνος, να του δημιουργήσουν την εικόνα ότι οι πραγματικοί Έλληνες-Μακεδόνες βρίσκονται στα βόρεια σύνορά μας και γενικά να καταστρέψουν όποια ταυτότητα θα του επέτρεπε να σηκώσει κεφάλι και να νοιώσει υπερήφανος γι αυτό που είναι. Σήμερα, ακόμη και αυτοί που είναι στους δρόμους, επαναστατούν αλλά με σκυμμένο το κεφάλι και ντρεπόμενοι που αποτελούν ένα PIGS nation (Pig=γουρούνι, ακρωνύμιο (Portugal, Ireland, Greece, Spain)!

Καταλήγοντας αυτή την κοινωνικο-οικονομική ανάλυση, είναι προφανές ότι βρισκόμαστε στο τελευταίο στάδιο της εφαρμογής ενός σχεδίου που είχαν απεργαστεί την δεκαετία του 80, τέθηκε σε εφαρμογή την δεκαετία του 90 και είμαστε θεατές της τελευταίας πράξης του δράματος !

Μόνο που σε όλα αυτά ξέχασαν κάτι! Είμαστε το μόνο Εθνος διεθνώς που εξεγέρθηκε μετά από 400 χρόνια σκλαβιάς από τους Οθωμανούς και τα κανόνια του Αλή Πασά! Δεν θα "μασήσουμε" μπροστά στην πολιορκία των Ούνων Φραγκολεβαντίνων με τα κομπιουτεράκια και ένα παλιόχαρτο που λέγεται Ευρώ! Η δική τους σωτηρία, περνάει πάνω απ το πτώμα μας! Κι αν εμείς πεθάνουμε ως χώρα, τότε μαζί μας, στον οικονομικό μας τάφο θα πάρουμε κάθε τι Ελληνικό! Μέχρι και το Ευρώ και την Ευρώπη που αποτελούν σήματα κατατεθέντα (trade marks) της Ελλάδας!

Και ελάτε να βάλουμε ένα στοίχημα! Ποιος θα πεθάνει (οικονομικά) πρώτος; Η Ελλάδα ή κάποια άλλη «δυνατή» (μέχρι σήμερα) χώρα της Δύσης!

Αυτό θα είναι και το επόμενο άρθρο μας.

Καλή αντάμωση αδέλφια !!! Οπου κι αν γίνει αυτή !!!

-------
* Ο Γιώργος Αδαλής είναι Οικονομολόγος Μηχανικός Η/Υ και ιδρυτής των Aegean Times Internet Media

Στον Βόλο κατάργησαν το ευρώ

Σε γειτονιές της πόλης, κάτοικοι αγοράζουν προϊόντα και υπηρεσίες πληρώνοντας µε ΤΕΜ (Τοπική Εναλλακτική Μονάδα)



Ο Χρήστος Παπαϊωάννου παρακολουθεί τις συναλλαγές του µε ΤΕΜ στον φορητό του υπολογιστή. Είναι ένα από τα 200 µέλη του Δικτύου ανταλλαγής στη Μαγνησία που χρησιµοποιούν µια εναλλακτική µονάδα αντί του ευρώ.

Δεν αλλάζει χέρια. Δεν τυπώνεται σε χάρτινη µορφή ούτε κόβεται σε νόµισµα. Οι κάτοχοί της όµως τη χρησιµοποιούν ως µέσο για να αγοράσουν και να πουλήσουν. Από το περασµένο καλοκαίρι, στις γειτονιές του Βόλου, οι συναλλαγές δεν γίνονται αποκλειστικά µε ευρώ. Η οικονοµική κρίση και η έλλειψη ρευστότητας γέννησαν ένα δίκτυο ανταλλαγών και µια νέα µονάδα: την ΤΕΜ.

Ονοµάζεται Τοπική Εναλλακτική Μονάδα και, σύµφωνα µε τους δηµιουργούς της, έχει θεωρητικά ίση αξία µε το ευρώ, αλλά όχι την ίδια δύναµη κατανάλωσης έξω από το Δίκτυο. «Δεν είναι νόµισµα ούτε υπάρχει ανταγωνιστικά στο ευρώ. Είναι µια µονάδα που αντιπροσωπεύει την αξία των ανταλλαγών που κάνουµε µεταξύ µας», λέει ο κοινωνιολόγος Γιάννης Γρηγορίου, ένα από τα πρώτα µέλη του Δικτύου.

Η ΤΕΜ χρησιµοποιείται στη Μαγνησία, στο Δίκτυο Ανταλλαγών και Αλληλεγγύης που ξεκίνησε τον περασµένο Ιούνιο.

Από µια παρέα φίλων το Δίκτυο µεγάλωσε και έφτασε τα 50 µέλη µέσα σε έναν µήνα και σήµερα φτάνει τα 200. Για να συµµετάσχει κάποιος, απαιτείται φωτοτυπία της αστυνοµικής ταυτότητας. Με την εγγραφή, το Δίκτυο του δίνει πίστωση 300 ΤΕΜ (χωρίς την επιβάρυνση τόκου), τις οποίες µπορεί να ξοδέψει στις υπηρεσίες ή τα προϊόντα που προσφέρουν τα υπόλοιπα µέλη. Ο λογαριασµός του καθενός και οι συναλλαγές καταγράφονται σε ηλεκτρονική βάση δεδοµένων. Στην ίδια ιστοσελίδα τα µέλη καταχωρίζουν αγγελίες για προσφορά υπηρεσιών και προϊόντων. Όποιος δεν έχει πρόσβαση στο Διαδίκτυο εξυπηρετείται µε κουπόνια (εντολές πληρωµής).

Μεταξύ των µελών υπάρχουν αγρότες, υδραυλικοί, δικηγόροι, λογιστές, ηλεκτρολόγοι, ένας καρδιολόγος, µια οµοιοπαθητικός και ένας ιδιοκτήτης καταστήµατος οπτικών. Όπως εξηγεί ο κ. Γρηγορίου, τα καταστήµατα ή οι επιχειρηµατίες ζητούν από µέλη του Δικτύου ένα µέρος της τιµής σε ευρώ και το υπόλοιπο σε ΤΕΜ, καθώς έχουν να καλύψουν το κόστος παραγωγής, τον ΦΠΑ και την προµήθεια σε ευρώ. «Για παράδειγµα, στο µαγαζί µε τα οπτικά, για έναν σκελετό γυαλιών αξίας 100 ευρώ ο ιδιοκτήτης θα ζητήσει από τον πελάτη 70 ευρώ και 30 ΤΕΜ. Σαν να του κάνει έκπτωση. Έπειτα θα κόψει απόδειξη για 70 ευρώ», λέει ο κ. Γρηγορίου.

Η ΤΕΜ µπορεί, σύµφωνα µε τους κατόχους της, να αναστήσει την τοπική αγορά. Όπως λένε, εξοικονοµούν ευρώ που έπειτα τα διαθέτουν εκτός Δικτύου. Παράλληλα δίνουν αγοραστική δύναµη σε ανέργους. Ο Θοδωρής Μαυρίδης είναι ένας από αυτούς. Πενήντα τριών ετών, ηλεκτρολόγος, χωρίς δουλειά εδώ και οκτώ µήνες. Έλαβε τις πρώτες του ΤΕΜ κάνοντας µια ηλεκτρολογική εργασία και σχεδιάζει να τις ξοδέψει στην αγορά αγροτικών προϊόντων. «Αισθάνομαι ελεύθερος. Δεν µε δεσμεύει το ευρώ», λέει.

Για τον βελονιστή Ευριπίδη Σιούρα η ΤΕΜ είναι µια µονάδα ανταλλαγής, «όχι µέσο δύναµης όπως τα κλασικά νοµίσµατα». Στόχος της Μαιρίτας Χούπη, µέλους του Δικτύου, είναι να γίνονται όσο το δυνατόν περισσότερες συναλλαγές µε ΤΕΜ. Με το µεγαλύτερο µέρος της σύνταξής της καλύπτει σήµερα παλιότερά της δάνεια. Συγκέντρωσε τις δικές της ΤΕΜ βοηθώντας µια γυναίκα µε αναπηρία. «Φτωχός δεν είναι όποιος δεν έχει χρήµατα, αλλά όποιος δεν έχει να προσφέρει κάτι. Αυτή είναι η φιλοσοφία µας», λέει.

Η ΤΕΜ χρησιµοποιείται µόνο στο Δίκτυο Ανταλλαγών και Αλληλεγγύης. Καλύπτει ανάγκες, όχι την επιβίωση


Ακόµα κι αν φτάνει σήµερα τα 200 µέλη, το Δίκτυο βρίσκεται σε εµβρυϊκό στάδιο. Μπορεί να καλύψει κάποιες ανάγκες, αλλά όχι και να εξασφαλίσει την επιβίωση. Το ενοίκιο, οι λογαριασµοί, η τροφή και η βενζίνη αγοράζονται και πωλούνται σε ευρώ, όχι σε εναλλακτικές µονάδες. Κάποια µέλη του Δικτύου δυσκολεύονται να συγκεντρώσουν ΤΕΜ, αφού τα δικά τους επαγγέλµατα δεν έχουν µεγάλη ζήτηση. ο κ. Γρηγορίου, ως κοινωνιολόγος, αντιµετωπίζει αυτό το πρόβληµα. Γι’ αυτό ενισχύει τον ηλεκτρονικό λογαριασµό του σε ΤΕΜ συµµετέχοντας σε χειρωνακτικές εργασίες, επισκευές ή βαψίµατα.

Εκδίδουν και τοπικά νοµίσµατα µε σταθερή ισοτιµία µε το ευρώ

Δίκτυα σαν κι αυτό λειτουργούν εδώ και χρόνια στο εξωτερικό. Στη Γερµανία έχουν προχωρήσει ένα βήµα παραπέρα και εκδίδουν τοπικά νοµίσµατα. Ένα από τα πιο επιτυχηµένα εσωτερικά νοµίσµατα είναι το chiemgauer στη Βαυαρία µε σταθερή ισοτιµία ένα προς ένα µε το ευρώ. Εµπνευστής του είναι ένας καθηγητής λυκείου, ο Κρίστιαν Γκέλερι. Το chiemgauer δηµιουργήθηκε το 2003 και σήµερα χρησιµοποιείται ως µέσο συναλλαγής µεταξύ 3.000 ατόµων και 600 επιχειρήσεων. Τυπώνεται σε νοµίσµατα των 2, 5, 10, 20 και 50. Φέρουν ταινία ασφαλείας, υδατογράφηµα και ιριδίζουσα λωρίδα για να µην είναι εύκολη η αντιγραφή τους. Μπορεί κανείς να τα ανταλλάξει µε ευρώ σε 50 διαφορετικά σηµεία, µε προµήθεια 3% που καταλήγει ως δωρεά σε κάποια µη κυβερνητική οργάνωση.


Όπως µας λέει ο κ. Γκέλερι, οι πολίτες φορολογούνται για το εισόδηµά τους στο παράλληλο νόµισµα. Αν και µόνο η κεντρική τράπεζα έχει δικαίωµα να εκδίδει νόµισµα, ο γερµανός δάσκαλος λέει ότι οι αρχές της χώρας «ανέχονται το chiemgauer επειδή κυκλοφορεί σε µια περιορισµένη γεωγραφικά περιοχή και καλύπτει ένα µικρό µέρος των συναλλαγών. Θα το εκδίδαµε ακόµα κι αν δεν είχε µπει η χώρα µας στο ευρώ. Για εµάς είναι ένα εργαλείο στήριξης της τοπικής αγοράς. Είναι µέσο ανάπτυξης. Στόχος µας παραµένει το 50% των τοπικών συναλλαγών να γίνεται µε το δικό µας νόµισµα».

Οι υποστηρικτές του chiemgauer αναφέρουν ότι από την εµφάνισή του έχει ενισχυθεί η τοπική οικονοµία. Τα καταστήµατα προτιµούν πλέον παραγωγούς της περιοχής και ο κ. Γκέλερι εκτιµά ότι στο µέλλον θα πέσουν και οι τιµές τους σε σχέση µε τα εισαγόµενα αγαθά αφού θα αυξηθεί η ζήτησή τους.

Κοινωνίες σε απομόνωση

Ο Γκέρχαρντ Ρεσλ, καθηγητής Οικονοµικών στο Πανεπιστήµιο του Ρέγκενσµπουργκ, έχει µελετήσει τα δεκάδες τοπικά νοµίσµατα που κυκλοφορούν στη Γερµανία. Όπως γράφει σε µια ανάλυσή του, «συστήµατα σαν κι αυτά οδηγούν τις τοπικές κοινωνίες σε αποµόνωση. Εµποδίζουν το εµπόριο µε άλλες περιοχές, που είναι βασικό κοµµάτι για την ανάπτυξη της τοπικής οικονοµίας».

Από τα πιο επιτυχηµένα εσωτερικά νοµίσµατα είναι το chiemgauer στη Βαυαρία, το οποίο έχει ισοτιµία ένα προς ένα µε το ευρώ.

«Αγκάθι» η φορολογική νοµιµότητα των συναλλαγών

Αντίστοιχες πρωτοβουλίες για τη δηµιουργία µονάδων ανταλλαγής ή νοµισµάτων που κυκλοφορούν παράλληλα µε το εθνικό εγείρουν συχνά ερωτήµατα για τη φορολογική τους νοµιµότητα. Στη Μαγνησία κόβονται αποδείξεις για τις συναλλαγές σε ευρώ, όχι για όσες γίνονται σε ΤΕΜ.

Οι φορολογικές αρχές της Αυστραλίας εξέτασαν αντίστοιχα δίκτυα στη χώρα τους το 1991 και έκριναν ότι για φιλικές συναλλαγές που δεν αφορούν επαγγελµατικές δραστηριότητες δεν τίθεται ζήτηµα φορολόγησης. Ωστόσο, όταν κάποιος προσφέρει υπηρεσίες ή προϊόντα µέσα από την επιχείρησή του, είναι ελεγχόµενος φορολογικά.

Σύµφωνα µε έναν από τους όρους συµµετοχής στο ∆ίκτυο της Μαγνησίας, «τα µέλη έχουν την αποκλειστική ευθύνη σχετικά µε τις πιθανές υποχρεώσεις τους προς την Εφορία που προκύπτουν από τις συναλλαγές που πραγµατοποιούν µε άλλα µέλη του δικτύου».

Και σε άλλες πόλεις. Ήδη πολίτες από την Αθήνα, την Κατερίνη και τη Λαµία έχουν προσεγγίσει το ∆ίκτυο στον Βόλο και σκέφτονται να ξεκινήσουν κάτι αντίστοιχο στα δικά τους µέρη.

«Μας ενδιαφέρει να δώσουµε πρακτικές λύσεις στην οικονοµική κρίση», λέει ο κ. Γρηγορίου. «∆εν θέλουµε ούτε να προκαλέσουµε ούτε να εντυπωσιάσουµε. Ακόµα είµαστε στην αρχή της προσπάθειας.

Η ιδέα µας βασίζεται στην ανταλλακτική οικονοµία όπως τη ζήσαµε στα χωριά. ∆εν είναι τίποτα περισσότερο».
Η ανταλλακτική οικονοµία φαίνεται πως κερδίζει φίλους και εκτός Μαγνησίας, καθώς το σκέφτονται και στην Αθήνα।

ΠΗΓΗ:kostasxan.blogspot.com

Η ΑΒ Βασιλόπουλος αντικαθιστά κοπέλες στα ταμεία με ρομπότ

Στην εποχή που μια θέση εργασία είναι δυσεύρετη, η αλυσίδα σούπερ μάρκετ ΑΒ Βασιλόπουλος που κι αν έχει κερδίσει από αυτή την χώρα και τους καταναλωτές της, από τότε που ζούσε ο ιδρυτής της Γεράσιμος Βασιλόπουλος και τώρα που την έχουν αγοράσει οι Βέλγοι, βάζει ρομπότ για ταμίες.


Μάλιστα μηχανές computer κάνουν τσεκ στα ψώνια, μιλάνε μαζί σου και δίνουν ρέστα σαν τα ΑΤΜ των τραπεζών, λίγα μέτρα μακριά από τις κατάκοπες αλλά πάντα πρόσχαρες οι γυναίκες ταμίες.


Αυτές οι αλυσίδες έχουν επιχορηγηθεί με πολλά εκατομμύρια από κρατικά κεφάλαια και έχουν ευεργετηθεί με πολλούς νόμους για να μπορέσουν να απασχολούν στον τον κόσμο, που τώρα επιχειρούν να τους αντικαταστήσουν με μηχανές.

Και εμείς οι εργαζόμενοι - καταναλωτές - άνεργοι μήπως να σκεφτούμε να κάνουμε την επανάσταση μας, που δεν είναι άλλη από ένα καλό μποϊκοτάζ...

ΠΗΓΗ:GreekMoney.gr

Το παλιό μνημόνιο του 1843

Διαβάστε τι έγινε στην ελληνική οικονομία το 1843, συγκρίνετε το με το σήμερα και θα αντιληφθείτε τι συμβαίνει στην παγκόσμια και στην ελληνική ιστορία, ανεξαρτήτως εποχών, προσώπων και ονομάτων. Η σύγκριση, μόνο ανατριχίλα μπορεί να προκαλέσει.

Έχουμε και λέμε:
Το καλοκαίρι του 1843, η Ελλάδα έπρεπε να καταβάλει στις τράπεζες της Ευρώπης τα τοκοχρεολύσια παλιότερων δανείων που είχε πάρει η χώρα. Δυστυχώς τα λεφτά δεν είχαν πάει σε υποδομές που θα βοηθούσαν την κατεστραμένη ελληνική οικονομία, αλλά είχαν σπαταληθεί στους εμφυλίους της επανάστασης και στα λούσα του παλατιού και των Βαυαρών συμβούλων του στέμματος. (Σας θυμίζει τίποτα;)

Οι τόκοι που έπρεπε να καταβάλλονται κάθε χρόνο ήταν 7 εκατομμύρια δραχμές και ισοδυναμούσαν με το μισό τών συνολικών εσόδων του ελληνικού κράτους που έφταναν μετά βίας τα 14 εκατομμύρια ετησίως. Στην πραγματικότητα, με την καταβολή των τόκων δεν περίσσευε τίποτα να επενδυθεί προς όφελος του ελληνικού λαού. (Αυτό μήπως;)

Την άνοιξη του 1843, η κυβέρνηση παίρνει μέτρα λιτότητας, τα οποία όμως δεν αποδίδουν τόσο ώστε να συγκεντρωθούν τα απαιτούμενα για την ετήσια δόση χρήματα. Έτσι, τον Ιούνιο του 1843, η ελληνική κυβέρνηση ενημερώνει τις ξένες κυβερνήσεις ότι αδυνατεί να καταβάλει το ποσό που χρωστάει και ζητά νέο δάνειο από τις μεγάλες δυνάμεις, ώστε να αποπληρώσει τα παλιά. Αυτές αρνούνται κατηγορηματικά. (Βρε κάτι συμπτώσεις...)

Αντί να εγκρίνουν νέο δάνειο, εκπρόσωποι των τριών μεγάλων δυνάμεων (Αγγλία-Γαλλία-Ρωσία) κάνουν μια διάσκεψη στο Λονδίνο για το ελληνικό χρέος και καταλήγουν σε καταδικαστικό πρωτόκολλο. Οι πρεσβευτές των μεγάλων δυνάμεων με το πρωτόκολλο στο χέρι, παρουσιάζονται στην ελληνική κυβέρνηση και απαιτούν την ικανοποίηση του.

Αρχίζουν διαπραγματεύσεις ανάμεσα στα δύο μέρη και μετά από έναν μήνα υπογράφουν μνημόνιο (!), σύμφωνα με το οποίο η Ελλάδα πρέπει να πάρει μέτρα ώστε να εξοικονομήσει μέσα στους επόμενους μήνες το αστρονομικό επιπλέον ποσό των 3,6 εκατομμυρίων δραχμών, που θα δοθούν στους δανειστές της. (Πάμε πάλι απ' την αρχή. Σας θυμίζει τίποτα;)



Για να είναι σίγουροι ότι το μνημόνιο θα εφαρμοστεί κατά γράμμα, οι πρεσβευτές απαιτούν να παραβρίσκονται στις συνεδριάσεις του Υπουργικού Συμβουλίου που θα εγκρίνει τα μέτρα και να παίρνουν ανά μήνα λεπτομερή κατάσταση της πορείας εφαρμογής τους, αλλά και των ποσών που εισπράττονται. (Τι μου θυμίζει, τι μου θυμίζει...)

Για να μην πολυλογώ, σας αναφέρω τα βασικά μέτρα που επέβαλε η κυβέρνηση μέσα στο 1843 σε εφαρμογή του τότε μνημονίου.

Κάθε ομοιότητα με την εποχή μας είναι εντελώς τυχαία και πέραν των προθέσεων του ιστορικού:
1. Απολύθηκε το ένα τρίτο των Δημοσίων υπαλλήλων και μειώθηκαν 20% οι μισθοί όσων παρέμειναν.
2. Σταμάτησε η χορήγηση συντάξεων, που τότε δεν δίνονταν στο σύνολο του πληθυσμού αλλά σε ειδικές κατηγορίες.
3. Μειώθηκαν κατά 60% οι στρατιωτικές δαπάνες, μειώθηκε δραστικά ο αριθμός των ενστόλων και αντί για μισθό οι στρατιωτικοί έπαιρναν χωράφια.
4. Επιβλήθηκε προκαταβολή στην είσπραξη του φόρου εισοδήματος και της "δεκάτης", που ήταν ο φόρος για την αγροτική παραγωγή.
5. Αυξήθηκαν οι δασμοί και οι φόροι χαρτοσήμου.
6. Απολύθηκαν όλοι οι μηχανικοί του Δημοσίου και σταμάτησαν όλα τα δημόσια έργα.
7. Καταργήθηκαν εντελώς όλες οι υγειονομικές υπηρεσίες του κράτους.
8. Απολύθηκαν όλοι οι υπάλληλοι του εθνικού τυπογραφείου, όλοι οι δασονόμοι, οι δασικοί υπάλληλοι και οι μισοί καθηγητές πανεπιστημίου.
9. Καταργήθηκαν όλες οι διπλωματικές αποστολές στο εξωτερικό.
10. Νομιμοποιήθηκαν όλα τα αυθαίρετα κτίσματα και οι καταπατημένες "εθνικές γαίες" με την πληρωμή προστίμων νομιμοποίησης.
11. Περαιώθηκαν συνοπτικά όλες οι εκκρεμείς φορολογικές υποθέσεις με την καταβολή εφάπαξ ποσού.

Δεν είναι ανατριχιαστικά όμοια με την εποχή μας; Είδατε που οι οικονομικές συνταγές λιτότητας είναι σαν το παλιό καλό κρασί; Ίδιες, αιώνιες, ανυπόφορες.

Κι επειδή ξέρω ότι θα ρωτήσετε "τι πέτυχαν με όλα αυτά;", σας απαντώ: Ο κόσμος εξαθλιώθηκε για μεγάλο διάστημα, οι ξένοι πήραν ένα μέρος των χρημάτων τους, η χώρα είδε κι έπαθε να συνέλθει, αλλά φαλίρισε ξανά μετά από πενήντα ακριβώς χρόνια, με το "Κύριοι, δυστυχώς επτωχεύσαμεν" του Χαριλάου Τρικούπη το 1893.

Πάντως, το συγκεκριμένο μνημόνιο του 1843, από πολλούς ιστορικούς θεωρείται μία από τις σοβαρότερες αφορμές για το ξέσπασμα της επανάστασης της 3ης Σεπτέμβρη 1843, που έφερε Σύνταγμα στη χώρα.



ΠΗΓΗ:hellasxg.blogspot.com

«Ο κόσμος σ’όλο τον πλανήτη θα γονατίσει. Και τότε ο στόχος των διεθνιστών είναι, να γίνει μια παγκόσμια κυβέρνηση».

146 π.Χ,2010 μ.Χ

«Βρισκόμαστε σε κατάσταση πολέμου»

Τα περί «κατάστασης πολέμου» τα ακούσαμε επανειλημμένα τις τελευταίες μέρες από επίσημα κυβερνητικά χείλη. Ποιά είναι όμως η σημασία της λέξης «πόλεμος» σήμερα;

Τα περί «κατάστασης πολέμου» τα ακούσαμε επανειλημμένα τις τελευταίες μέρες από επίσημα κυβερνητικά χείλη. Ποιά είναι όμως η σημασία της λέξης «πόλεμος» σήμερα;
Από την εποχή του Θουκυδίδη μέχρι σήμερα, η «τέχνη» του πολέμου γνώρισε τεράστια ανάπτυξη, εξέλιξη και ποικιλία μορφών. Ωστόσο ορισμένα χαρακτηριστικά του, όπως η παθολογία του, παρέμειναν αναλλοίωτα. Αν κάποιος αμφιβάλλει γι αυτό, δεν έχει παρά να ξαναδιαβάσει την «παθολογία του πολέμου», έτσι όπως την ανέλυσε ο Θουκυδίδης, ο οποίος, παρατηρώντας και περιγράφοντας την απάνθρωπη συμπεριφορά των εμπολέμων κατά τον Πελοποννησιακό πόλεμο, σκιαγραφεί, άθελά του, τη σημερινή εικόνα του «κόσμου μας».
Επειδή είμαι απ αυτούς που πιστεύουν πως η ιστορία απλά επαναλαμβάνεται, τα όσα διαδραματίστηκαν τις τελευταίες ημέρες, μου θύμισαν καταστάσεις εμφυλίου, όπου οι αντίπαλες παρατάξεις περιελάμβαναν για μια ακόμα φορά την Αθήνα, και στο άλλο στρατόπεδο είδαμε να βρίσκονται –παραδόξως- οι λάτρεις των Λακεδαιμονίων, οι Γερμανοί. Αν ανασκοπήσει κάποιος τα γραφόμενα του Θουκυδίδη και ειδικά το τρίτο βιβλίο των Ιστοριών, όπου γίνεται αναφορά στον εμφύλιο της Κέρκυρας, θα διακρίνει βαθύτατες και αιώνιας αξίας διαπιστώσεις και παρατηρήσεις για την επίδραση της βίας (εν προκειμένω ψυχολογική βία) και του πολέμου –και μάλιστα του εμφυλίου (ανήκουμε από κοινού με τους Γερμανούς –κατά την δική τους δήλωση- στην «οικογένεια της Ευρώπης») πάνω στα ήθη των ανθρώπων και της κοινωνίας.
Επειδή και εγώ πιστεύω πως αυτό που ζήσαμε τελευταία ήταν ένα είδος πολέμου, που δεν έχει τελειώσει όμως ακόμα, θα παραθέσω εδώ ένα απόσπασμα, από ένα πολύ ενδιαφέρον κείμενο που διάβασα πρόσφατα, από το περιοδικό «Blacκ οut» (Οκτώβριος 2005), της Θεσσαλονίκης. Στο απόσπασμα αυτό επιχειρεί η συγγραφέας (Ακριδούλα) να μας παρουσιάσει με λίγα λόγια την έννοια του όρου «πόλεμος», όπως αυτός εξελίχτηκε διαχρονικά:
“Παλιότερα οι πόλεμοι γίνονταν από «αγνούς πατριώτες» οι οποίοι ένιωθαν σα χρέος τους το να υπερασπιστούν την πατρίδα τους ενάντια σε άλλα έθνη-κράτη. Και τότε μπορούσαμε να αναγνωρίσουμε πίσω από αυτές τις «συναισθηματικά φορτισμένες» έννοιες τον πόλεμο ως έκφραση του ανταγωνισμού ανάμεσα στα κατά τόπους έθνη (-κράτη) και αφεντικά.
Σήμερα, οι πόλεμοι (οι οποίοι σημειωτέον δεν ονοματίζονται καν ως τέτοιοι- η λέξη τείνει να μη χρησιμοποιείται και σίγουρα αυτό δεν είναι τυχαίο) ή καλύτερα οι ανθρωπιστικές επεμβάσεις γίνονται από «σχεδόν ειρηνιστές επαγγελματίες στρατιώτες» με σκοπό την «απελευθέρωση, τον εκδημοκρατισμό και τη θεμελίωση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων» σε κάποιες περιοχές που απεγνωσμένα χρειάζονται το δυτικό κόσμο να τους επιβάλλει την ειρήνη, τον ανθρωπισμό και τις ιδεολογικές καταβολές του.
Τώρα είμαστε σε θέση να αναγνωρίσουμε πίσω από αυτές τις αμείλικτα επιθετικές έννοιες, με το συναισθηματικό «all paper» περιτύλιγμα, την προσπάθεια από μέρους της διεθνοποιημένης κυριαρχίας και των πλανητικών αφεντικών να ξεριζώσουν τις όποιες τοπικές κοινωνικές και πολιτικοοικονομικές δομές, προκειμένου να επιβάλουν ενιαία το καπιταλιστικό οικονομικό μοντέλο και το αντίστοιχό του πολιτικό, τη δυτική αστ(υνομ)ική δημοκρατία, αλλά και το αντίστοιχο μοντέλο ζωής σε καθημερινό επίπεδο που κύριο χαρακτηριστικό του έχει την αλλοτρίωση του υποκειμένου, τον κατακερματισμό του και την ανασύνθεσή του γύρω από την έννοια του εμπορεύματος.”
Στο σημείο αυτό, παραθέτω από το τρίτο βιβλίο των Ιστοριών του Θουκυδίδη το ακόλουθο πολύ ενδιαφέρον απόσπασμα (σε ελεύθερη μετάφραση), το οποίο θα πρέπει μα μας βάλει σε σκέψεις:
“Παρατηρεί (Γ83) πως οι εμφύλιοι σπαραγμοί δημιουργούν κάθε μορφή κακίας και μοχθηρίας: «οὗ τὸ γενναῖον πλεῖστον μετέχει, καταγελασθὲν ἠφανίσθη (μετ.: η αγαθότης κατεγελάτο τόσον ώστε εξηφανίσθη). Επικρατούσε γενική δυσπιστία όλων προς όλους. Δεν πίστευε κανείς σε κανενός είδους εγγυήσεις και υποσχέσεις ή όρκους. Όποιος επικρατούσε, αντί να δώσει πίστη στους αντιπάλους του, έπαιρνε σκληρά μέτρα για την ίδια του την ασφάλεια. Καθώς συχνά συνέβαινε να επικρατούν οι διανοητικά κατώτεροι, φοβούνταν, εξαιτίας της δικής τους ανεπάρκειας και της ικανότητας των αντιπάλων τους, μήπως νικηθούν κατά τη συζήτηση. Για να μην πέσουν θύματα και υποστούν ταπείνωση, δεν δίσταζαν να φτάσουν στο έγκλημα.”(*)

Προσοχή: Οποιαδήποτε ομοιότης με το σήμερα είναι εντελώς …τυχαία!

(*) « [3.83.1] Οὕτω πᾶσα ἰδέα κατέστη κακοτροπίας διὰ τὰς στάσεις τῷ Ἑλληνικῷ, καὶ τὸ εὔηθες, οὗ τὸ γενναῖον πλεῖστον μετέχει, καταγελασθὲν ἠφανίσθη, τὸ δὲ ἀντιτετάχθαι ἀλλήλοις τῇ γνώμῃ ἀπίστως ἐπὶ πολὺ διήνεγκεν· [3.83.2] οὐ γὰρ ἦν ὁ διαλύσων οὔτε λόγος ἐχυρὸς οὔτε ὅρκος φοβερός, κρείσσους δὲ ὄντες ἅπαντες λογισμῷ ἐς τὸ ἀνέλπιστον τοῦ βεβαίου μὴ παθεῖν μᾶλλον προὐσκόπουν ἢ πιστεῦσαι ἐδύναντο. [3.83.3] καὶ οἱ φαυλότεροι γνώμην ὡς τὰ πλείω περιεγίγνοντο· τῷ γὰρ δεδιέναι τό τε αὑτῶν ἐνδεὲς καὶ τὸ τῶν ἐναντίων ξυνετόν, μὴ λόγοις τε ἥσσους ὦσι καὶ ἐκ τοῦ πολυτρόπου αὐτῶν τῆς γνώμης φθάσωσι προεπιβουλευόμενοι, τολμηρῶς πρὸς τὰ ἔργα ἐχώρουν. [3.83.4] οἱ δὲ καταφρονοῦντες κἂν προαισθέσθαι καὶ ἔργῳ οὐδὲν σφᾶς δεῖν λαμβάνειν ἃ γνώμῃ ἔξεστιν, ἄφαρκτοι μᾶλλον διεφθείροντο. (Η “Παθολογία” του πολέμου)

ΠΗΓΗ:alkimosarchive.wordpress.com

Max Keiser