ΤΑ ΕΠΗ ΤΟΥ ΟΜΗΡΟΥ ΚΑΙ Η ΓΡΑΦΗ (video)

Η Ιλιάδα και η Οδύσσεια, γράφτηκαν από τον Όμηρο. Όμως η επίσημη άποψη η οποία δειδασκεται και σήμερα στα Ελληνόπουλα, είναι πως τότε δεν υπήρχε γραφή και τα έπη μεταδόθηκαν από γενιά σε γενιά, με τον προφορικό λόγο....(τότε γιατί λέμε ότι ο Όμηρος «έγραψε» ...) μέχρι που απόκτησαν επιτέλους οι έλληνες γραφή και τα έγραψαν...

Η επίσημη άποψη είναι πως ο Πεισίστρατος έδωσε εντολή για την καταγραφή των επών και μόνο από τότε τα έχουμε και σε γραπτό λόγο.

Αυτοί που ισχυρίζονται ότι στην εποχή του Τρωικού Πολέμου δεν υπήρχε γραφή, αλλά ούτε και στην εποχή του Ομήρου, ας δοκιμάσουν να «γράψουν» οτιδήποτε στο μυαλό τους που να έχει 30.000 στίχους χωρίς να χρησιμοποιήσουν γραφή, και αφού το αποστηθίσουν, μετά να το μεταδώσουν και σε κάποιον άλλον, επίσης χωρίς να χρησιμοποιήσει κανείς γραφή... κι όταν με το καλό τελειώσουν, ας μας σφυρίξουν κλέφτικα...

ΠΡΟΣΟΧΗ!!! Όποιος διάβασε την Ιλιάδα θα συνάντησε το σημείο όπου ο Οδυσσέας κρύβει κοντά στην σκηνή του Παλαμήδη χρυσό και μια επιστολή!!!

Πως λοιπόν ο Όμηρος αναφέρει στην Ιλιάδα ότι ο Οδυσσέας έγραψε επιστολή, αφού (όπως διδάσκεται) δεν υπήρχε ακόμη η γραφή;

Αν πάμε ακόμη πιο πίσω, πριν την αναχώρηση των Αχαιών από την Αυλίδα, συναντούμε τον Αγαμέμνονα, να ενημερώνει την Κλυταιμνήστρα ότι φύσηξε ούριος άνεμος, στέλνοντας σε αυτήν επιστολή!!!

Να πάμε και πιο πίσω; Πριν γεννηθεί ο Αχιλλεύς. Στον γάμο του πατέρα του Πηλέα με την Θέτιδα. Σύμφωνα με την Ελληνική Μυθολογία, όλοι οι θεοί ήταν προσκεκλημένοι στον γάμο, και έφεραν δώρα εκτός από την Έριδα, η οποία με διαταγή του Δία δεν της επετράπη η είσοδος, επειδή προκαλούσε πάντα διχόνοιες και αναστάτωση. Η Έριδα προσβεβλημένη, πέταξε προς το χώρο του γάμου ένα χρυσό μήλο (το μήλον της έριδος) με την επιγραφή: «τη καλλίστη» προς την ομορφότερη.
Γραμμένη η φράση στην δοτική!!! (Εξέλιξη γραπτού λόγου και κανόνες γραμματικής).

Σύμφωνα με την συμβατική Ιστορία που διδάσκονται τα Ελληνόπουλα, ο Τρωικός πόλεμος έγινε το 1300 ή το 1200 π.Χ.

Οι αρχαιότερες επιγραφές που βρέθηκαν και αποδεικνύουν ύπαρξη γραφής χρονολογούνται στο 5000 π.Χ..

Είναι απαράδεκτο να μην λαμβάνονται υπόψη τα νέα ευρήματα και να μη προστίθενται στην διδακτέα ύλη αναθεωρώντας παλαιότερες εσφαλμένες απόψεις.




enneaetifotos.blogspot.com/

ΑΓΡΙΕΛΛΑΙΑ ΕΙΡΕΣΙΩΝΗ

Ο ΠΡΟΓΟΝΟΣ ΤΟΥ ΔΕΝΤΡΟΥ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ

Ελληνικά Γλωσσικά Στοιχεία στις Πολυνησιακές Γλώσσες-Ελληνικός Ειρηνικός!

Συνέντευξη του Γερμανού καθηγητή Γλωσσολογίας κ. Νόρς Σ. Γιόζεφσον (Nors S. Josephson) στην Νάνσυ Μπίσκα που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Δαυλός τεύχος 214, Οκτώβριος1999 (www.davlos.gr)

Ν. Μπίσκα: Πως ανακαλύψατε τα ελληνικά γλωσσολογικά στοιχεία στις Πολυνησιακές γλώσσες;

NORS S. JOSEPHSON: Ανέκαθεν είχα έντονο ενδιαφέρον για τον αρχαίο πολιτισμό της Νήσου του Πάσχα. Είχα επισκευθή το νησί κι αργότερα ταξίδεψα και στην Πολυνησία, όπου συγκέντρωσα ο ίδιος λεξικά και καταλόγους λέξεων των Πολυνησιακών γλωσσών. Αρκετοί μελετητές πρίν από εμένα, κυρίως γλωσσολόγοι, είχαν επισημάνει τις ασυνήθιστες και τις μη-Πολυνησιακής προελεύσεως λέξεις, οι οποίες παραμένουν στην σημερινή ομιλούμενη γλώσσα της Νήσου του Πάσχα. Έτσι αποφάσισα να συγκρίνω τις λέξεις αυτές με τις σημαντικότερες γλώσσες της Ασίας, Αμερικής και Ευρώπης συμπεριλαμβανόμενης και της αρχαίας Ελληνικής.

Ν. Μπίσκα: Έχετε μελετήσει την ελληνική γλώσσα;

NORS S. JOSEPHSON: Έχω σπουδάσει νέα ελληνικά και κατέχω βασικές γνώσεις ετυμολογίας και της γραμματικής δομής των αρχαίων Ελληνικών. Οκτώ χρόνια μελετούσε τις γλώσσες του Ειρηνικού

Ν. Μπίσκα: Από πού εκπηγάζει το ενδιαφέρον σας για μία τόσο εξειδικευμένη μελέτη;

NORS S. JOSEPHSON: Ως γλωσσολόγος αλλά και ως μουσικός, γοητεύομαι από τους ηχητικούς τύπους και την χρήση των γλωσσών καθώς επίσης και από την μουσική ως «όχημα» της επικοινωνίας. Από τότε που επισκέφθηκα την Νήσο του Πάσχα το 1978, αποφάσισα να ερευνήσω την ομιλούμενη γλώσσα, ώστε να βρω πιθανές πολιτιστικές ρίζες του αρχαίου πολιτισμού της.

Ν. Μπίσκα: Πόσα χρόνια αφιερώσατε στη σχετική μελέτη και ποια τα κύρια συμπεράσματά σας;

NORS S. JOSEPHSON: Χρειάστηκα περίπου οκτώ χρόνια, για να ολοκληρώσω το πρώτο μου βιβλίο «Greek Linguistic Elements in The Polynesian Languages-Hellenicum Pacificum» το οποίο δημοσιεύθηκε το 1987. Στην συνέχεια και επί πέντε χρόνια εργάσθηκα για την νέα και αρκετά εμπλουτισμένη έκδοση του βιβλίου μου, το οποίο εκδίδεται αυτές τις μέρες και πάλι από το Γερμανικό Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης (C. Winter Universitatsverlag, Heidelberg, Germany). Τα κύρια συμπεράσματά μου συνοψίζονται, στο ότι οι ανατολικές Πολυνησιακές γλώσσες (κυρίως δε η γλώσσα της Νήσου του Πάσχα) έχουν ένα σημαντικό υπόστρωμα γραμματικής δομής και λέξεων, που έχουν τις ρίζες τους στην αρχαία Ελληνική γλώσσα και κυρίως σε αρχαϊκούς τύπους.(βλ. σχετικά την σελίδα “Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ”). Επί πλέον ο πολιτισμός της Νήσου του Πάσχα έχει πολλά αρχαία Ελληνικά αλλά και αιγυπτιακά πρωτότυπα, τα οποία αναφέρονται εκτενώς στην νεότερη έκδοση του βιβλίου μου.

Ν. Μπίσκα: Μέσω Περού-Βολιβίας έγινε η Ελληνική διείσδυση; Πως εξηγείτε την Ελληνική πολιτιστική επίδραση στην Πολυνησία αλλά και στο Περού, στο οποίο επίσης αναφέρεστε;
NORS S. JOSEPHSON: Οι φορείς του Ελληνικού πολιτισμού, οι οποίοι εποίκησαν την ανατολική Πολυνησία, προφανώς προήρχοντο από την περιοχή που βρίσκεται το σύγχρονο Περού και η Βολιβία, αφού ο πολιτισμός της Νήσου του Πάσχα έχει να επιδείξει πολυάριθμες ομοιότητες με τις προαναφερθείσες περιοχές κατά την προ των Ίνκας εποχή. Επί πλέον τα ρεύματα του Ωκεανού κινούνται σε νοτιοδυτική κατεύθυνση, από την ακτή του Περού προς την νοτιανατολική Πολυνησία. Αυτοί οι Ελληνόφωνοι κάτοικοι ομιλούσαν αρχαία Ελληνικά και επίσης μετέφεραν έναν αρχαϊκό Ελληνικό πολιτισμό (με πλήθος επιπρόσθετα αιγυπτιακά στοιχεία), ο οποίος θυμίζει την Κύπρο αλλά και νησιά των Κυκλάδων, όπως τη Νάξο και την Μήλο κατά την ίδια χρονική περίοδο.

Ν. Μπίσκα: Αποκλείετε την περίπτωση η Ελληνική πολιτιστική επίδραση να είναι πολύ αρχαιότερη;
NORS S. JOSEPHSON: Υπάρχουν και γλωσσολογικές και αρχαιολογικές αποδείξεις (οι οποίες παρουσιάζονται στην νέα έκδοση του βιβλίου μου), ότι κάλλιστα μπορεί να είχαμε πολλαπλές μεταναστεύσεις στο αρχαίο Περού και στην Νήσο του Πάσχα. Για παράδειγμα η αρχιτεκτονική των Ίνκας χρησιμοποιεί κατασκευές τοίχου «ζίγκ-ζάγκ» και τραπεζοειδής εισόδους, οι οποίες θυμίζουν τα Μυκηναϊκά πρωτότυπα. Έτσι είναι πιθανόν να υπήρξαν προ-αρχαίες μεταναστεύσεις Ελλήνων στην νότιο Αμερική.

Πως εξηγείτε τη δυνατότητα εξαπλώσεως των Ελλήνων σε τέτοια κλίμακα στους πανάρχαιους χρόνους;

NORS S. JOSEPHSON: Εποικισμοί Ελλήνων στην Σικελία, νότιο Ιταλία και σε τμήματα της Ισπανίας ήταν δυνατοί χάρη στις πολλές καινοτομίες στην κατασκευή πλοίων και στα συστήματα ναυσιπλοΐας. Επί πλέον το Ελληνικό εμπόριο κασσιτέρου με την Αγγλία (το οποίο εμφανίζεται να χρονολογείται το 1000 π.Χ.) εξοικείωσε τους Έλληνες θαλασσοπόρους με τα Στενά του Γιβραλτάρ (τα αποκαλούμενα «Στήλες του Ηρακλέους») και τις ακτές του Μαρόκου. Από το σημείο αυτό τα νοτιοδυτικά ρεύματα εύκολα μετέφεραν πλοία στην περιοχή της Καραϊβικής ή στα ανοιχτά της βορείου ακτής της Νότιας Αμερικής: μικρή απόσταση για τα προ των Ίνκας πολιτιστικά κέντρα του Περού και της Βολιβίας. (βλ. σχετικά την σελίδα “ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ”)

Ν. Μπίσκα: Και η επίδραση της αρχαιοελληνικής μουσικής; Εντοπίσατε κοινά στοιχεία μεταξύ της Πολυνησιακής και Ελληνικής μουσικής;

NORS S. JOSEPHSON: Το νέο μου βιβλίο περιέχει ένα κεφάλαιο για την αρχαία μουσική της Νήσου του Πάσχα, η οποία διασώθηκε από τον Ramon Campbell το 1960 και δημοσιεύθηκε στο βιβλίο του «La herencia musical Rapanui». Υπάρχουν πολλά παράλληλα στοιχεία μεταξύ της παλαιότερης μουσικής της Νήσου του Πάσχα και των μελωδιών των Nazca στο νότιο Περού αφ’ ενός και της αρχαιοελληνικής μουσικής αφ’ ετέρου.

Ν. Μπίσκα: Ποιες οι αντιδράσεις της ακαδημαϊκής κοινότητας στην έκδοση του βιβλίου σας;

NORS S. JOSEPHSON: Οι ελάχιστες αντιδράσεις της ακαδημαϊκής κοινότητας που δέχτηκα ήταν μικτές. Από την Ελλάδα ιδιαίτερα ενθουσιώδης ήταν η υποδοχή της μελέτης μου από τον καθηγητή του Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης κ. Τ. Καζάκη.
Ν. Μπίσκα: Έχετε ταξιδέψει στην Ελλάδα; Ποια η γνώμη σας για την σύγχρονη Ελλάδα και τους Έλληνες;

NORS S. JOSEPHSON: Ταξίδεψα στην Ελλάδα αρκετές φορές και στην Κύπρο τρεις. Κατά την γνώμη μου είναι καλό για την Ελλάδα το γεγονός ότι ανήκει στην ευρωπαϊκή κοινότητα. Ελπίζω ότι το πρόβλημα της Κύπρου θα βρει μία ειρηνική λύση, ώστε η Ελλάδα να μην είναι υποχρεωμένη να δαπανά μεγάλα ποσά για την άμυνά της. Προς την κατεύθυνση αυτή έχω καταγράψει και διανείμει σ’ όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη σχέδιο για ειρηνική επίλυση του Κυπριακού.

Ν. Μπίσκα: Ποια η προσφορά της αρχαιοελληνικής σκέψης και του πολιτισμού;

NORS S. JOSEPHSON: Ο Ελληνικός πολιτισμός έχει συνεισφέρει με μοναδικό τρόπο στην προαγωγή της φιλοσοφίας, των πολιτικών συστημάτων, της εκπαίδευσης και της τεχνολογίας. Έθεσε τις βάσεις για την δραματική τέχνη και την μουσική των δυτικών. Χωρίς τον Ελληνικό πολιτισμό δεν θα γνωρίζαμε τον πολιτισμό, όπως υπάρχει σήμερα.

Ο Νόρς Σ. Γιόζεφσον μετά από οκτάχρονη έρευνα συνόψισε τα πορίσματά του στο αγγλόγλωσσο βιβλίο «Greek Linguistic Elements in The Polynesian Languages-Hellenicum Pacificum»

πηγή:newdimensioncosmos.wordpress.com

Η ιατρική ορολογία στον Όμηρο*

Η ιατρική ορολογία του Ομήρου είναι αρκούντος πλουσία, το πλείστον δ’ αυτής μέρος διετηρήθη και εις την ιατρική του Ιπποκράτους και εις την μετέπειτα. Είναι δε απορίας άξιον, τίνι τρόπω κατώρθωσεν ο διάσημος μεν ραψωδός της αρχαιότητος, πλην όμως ουχί ιατρός, τοιαύτας ιατρικάς γνώσεις! Δείγματα της χαρακτηριστικής του ορολογίας έστωσαν τα ακόλουθα:

Αάω= μαίνωμαι, παραφρονώ.
Άβλητος= ο άτρωτος, ο απλήγωτος.
Αεικής νόσος= η αθεράπευτος, η απονείδιστος.
Ακήριος= ο άψυχος, ο νεκρός.
Ακιδνός= ο αδύνατος, ο ασθενής.
Ακέομαι= θεραπεύομαι.
Άκμηνος= ο νήστις, ο άγευστος.
Ακοή= το αυτό…
Αλαός= ο τυφλός.
Αλαωτύς= η τύφλωσις.
Αλγέω= άλγος.
Αλδαίνω= ενδυναμώνω.
Άλειφαρ= η αλοιφή.
Αλέξω= θεραπεύω, βοηθώ, αποφεύγω την νόσο.
Άλθομαι= θεραπεύομαι.
Αλλοφρονέω= αναισθητώ.
Αλοιφή= το αυτό…
Αλύω= γίνομαι αλλόφρων από τους πόνους.
Αμφιπνέω βίον= προφυλάτω την ζωή.
Αναίμων= ο αναιμικός.
Ανάπνευσις= αναπνοή.
Άναυδος= ‘αφωνος.
Αναψύχειν= δροσίζω, εδρόσισε την πληγή του Ε 795.
Ανήκεστος= αθεράπευτος, ανίατος.
Άνουσος= ο άνοσος, ο υγιής.
Ανούτατος= ο μη τραυματίας.
Απάλθομα= αποθεραπεύω.
Απαλοιάω= συντρίβω, κατασυνέτριψε τα όστεα Δ 522.
Απεμέω= (αίμα).
Άπνευστος= ο μη αναπνέων, ο άπνους, ο λιπόθυμος.
Απογυιόω= παραλύω.
Αποέργω= χωρίζω.
Αποπτύω= αποβάλλω πτύελα.
Απορριγέω= τρέμω από το ρίγος.
Αποτέμνω= το ίδιο.
Αποψύχω= λιποθυμώ, ξεψυχώ.
Αργιόδους= ο έχων λευκούς οδόντας.
Αρτίφρων= ο λογικός, ο εχέφρων.
Άσθμα= το ίδιο (δύσπνοια).
Ασκελής= ο κάτισχνος και κατάξερος.
Ασκηθής= ο αβλαβής, ο σώος ο υγιής.
Άτη= η βλάβη.
Άϋπνος= το ίδιο.
Αχλύς= η σκοτοδινία, το σκότος του θανάτου.
Άχολος= κατευναστικό φάρμακο.
Αχθομένην οδύνησι= αισθάνομαι άλγος.
Βαρύνω= βαρύνομαι γυΐα, αισθάνομαι βάρος στα μέλη, χέρια κλπ.
Βίος= η ζωή.
Βλάβεται= γόνατα τρέμουν, κλονούνται.
Βεβλημένος= ο τραυματισμένος.
Βροτόω= αιματώνω.
Βόσκο γαστέρα= γεμίζω την κοιλιά μου.
Γεύομαι= το ίδιο.
Γονή= γόνος, ο απόγονος.
Γυιόω= αδυνατίζω, παραλύω.
Διαμπερές= το ίδιο.
Διαφύσω= διαπερώ τα έντερα.
Εκάπυσσεν= λιποθύμισε.
Εκτάμνω μηρούς= αποσπώ από τους μηρούς (το βέλος).
Έμβρυον= το ίδιο.
Εμέω= αιμ’ εμέων.
Έλιπε ψυχή= η λιποθυμία.
Έλκος= το τραύμα, η πληγή.
Ένορχος= το ίδιο.
Εξάγνυμι= υπέστη κάταγμα.
Εξακεύομαι= θεραπεύω εντελώς.
Εξαλαόω= τυφλώνω.
Εξεμέω= …...
Επιπέλεται νούσος ή θάνατος= τον καταλαμβάνει νόσος ή θάνατος.
Επίληθος= (φάρμακο)
Επιμαίομαι= ψηλαφώ.
Επιπάσσω= (φάρμακο).
Εσθίω= ……..
Εσθλά φάρμακα= τα ωφέλιμα, τα σωτήρια.
Θλάω κοτύλην= «οστέα» …….
Θυμός= έντονη αντίδραση της ψυχής, η ζωή, η ψυχή κλπ.
Θυμοφθόρος= θυμφ. Φάρμακα, τα δηλητήρια.
Ιάομαι= …….
Ιδρόω= ιδρώς.
Καρχαλέος= ο ξηρός την γλώσσα και τον φάρυγγα.
Κατάγνυμι= προκάλεσε κάταγμα (αυχένα).
Κάμνω= κοπιώ.
Κατασήπομαι= σήπομαι σε όλο το σώμα.
Κηρ απινύσσειν= η δύσκολη αναπνοή, η αναισθησία.
Κολούει= κολοβώνει, ακρωτηριάζει.
Κυλλοποδίων= (κυλός) στραβοπόδης.
Κυφός= καμπούρης.
Κυκεών= τονωτικό ρόφημα με συγκεκριμένα υλικά.
Κώμα= βαθός ύπνος.
Λαθικηδής= ο προξενών λήθη του πόνου, ο παυσίπονος.
Λοιμός= η πανδημία, λοιμική νόσος.
Λυγρά έλκεα= τα ολέθρια και θανατηφόρα. Λυγρά φάρμακα και επιβλαβή.
Λυσιμελής (ύπνος)= ο παραλύων τα μέλη.
Λύοντο τα γυία= παρέλυσαν τα μέλη.
Μαίνομαι= παραφρονώ.
Μαρμαρυγή ποδών= οι τρομώδεις των ποδών κινήσεις.
Μάρπτω= προκαλώ, καταλαμβάνω.
Μογέω άλγεα= υποφέρω από πόνους.
Ναρκάω= ναρκούμαι, μουδιάζω, παραλύω.
Νηπεθές (φάρμακο)= το καταπαύον τον πόνο, την λύπη.
Νούσος= Α 10, ε 395, ο 408.
Οδμή= Ε 59, ι 210 κ.α
Οδύνη= …
Οδυνήφατον φάρμακον= το εξαλείφον την οδύνη.
Οιδέω= φουσκώνω.
Οιζύω= πάσχω.
Οράω= Ε 120, δ 833, η 448.
Ουτάζω= πλήττω, κτυπώ, τραυματίζω (ουταμένη πληγή).
Ουλή= το αυτό.
Ούλω= υγιαίνω.
Παραβλώψ= ο αλλοίθωρος.
Παραπνέω= αναπνέω δια μικράς αναπνοής, διακεκομένης.
Πάσχω= το αυτό.
Πέσσω= ωριμάζω, χωνεύω.
Πικρόν= οδμή, δυσοσμία (πικράς ωδίνας).
Πληγή= το αυτό.
Πνέω= αναπνέω, ζω, ασθμαίνω.
Πνοή= αναπνοή.
Πολυφάρμακος= Π 28, κ 276.
Πρήθω= (ξεφυσούσε αίμα από το στόμα) Π 350.
Πρηνής= Ε58, μ 396, π 310.
Πυρετός= το αυτό.
Ριγέω= ρίγος.
Σάος και σώος= υγιής, σαφροσύνη= υγιείς φρένες.
Σκότος= σκοτοδίνη.
Σμώδιξ= ο μώλωπας.
Τέμνω βέλος= το αφαιρώ.
Τόκος= ο τοκετός.
Τρέμον γυία= έτρεμαν τα μέλη Κ 390.
Τρόμος= Γ 34, θ 452, σ88.
Τυφλός= το αυτό.
Υπολύω= παραλύω τα μέλη από βαρύ τραύμα.
Υγιής= το αυτό.
Φάρμακον= το αυτό.
Φοξός= ο οξυκέφαλος.
Φρίσσω= ριγώ.
Φυσίζοος= ζωοποιός, ζωογόνος.
Φύσις φαρμάκου= ….
Φωνή= …
Φίλον άϊον= εξέπνεα ή αισθανόμουν την καρδιά μου.
Χλωροί= χλωμοί.
Χωλεύω= χωλένω, ο χωλός.
Ωδίς-ος= ο πόνος του τοκετού.
Ωτειλή (ουτάω)= η πληγή, το τραύμα.

ΑΝΑΤΟΜΙΚΗ ΟΡΟΛΟΓΙΑ

Αγκοίνη= ο αγκώνας.
Αγκών= μέση αγκώνα.
Αγοστόν= το κοίλο της παλάμης.
Αιδοία= το αυτό.
Αίμα= το αυτό.
Άκνηστις= η σπονδυλική στήλη.
Άκρην χείρα= το αυτό.
Ανθερεών= το πηγούνι.
Αργιόδους= ο έχων λευκά δόντια.
Αστράγαλος= ο σπόνδυλος.
Ασφάραγος= ο λάρυγγας, η τραχεία αρτηρία.
Αυχενίους τένοντας= το αυτό.
Αυχήν= το αυτό.
Βλέφαρον= το αυτό.
Βουβών= το αυτό.
Βραχίων= το αυτό.
Βρεχμός= το βρέγμα.
Γαστήρ= η κοιλιά.
Γένειον και γένυς= η σιαγώνα.
Γενειάς= ο πώγων, το μούσι.
Γλήνη= ο βολβός του οφθαλμού.
Γλουτός= το αυτό.
Γλώσσα= το αυτό.
Γναθμοί= οι οδοντοστοιχίες, οι σιαγώνες.
Γόνη και γούνα= το αυτό.
Γυίον= το μέλος του σώματος, τα άκρα.
Δειρή= ο λαιμός.
Δέμας= η σωματική κατασκευή.
Δέρμα= το αυτό.
Δέρτον= το επίπλοο, και ο δημός.
Τα έγκατα= τα σπλάχνα, τα εντόσθια.
Εγκλεφαλος= το αυτό.
Είδος= η μορφή.
Εθειραί= οι τρίχες του γενιού του ανθρώπου.
Έντερον= το αυτό.
Επιγουνίς= η επιγονατίδα.
Επινεφρίδιον= το επάνω μέρος του νεφρού.
Επισκύνιον= το δέρμα των φρυδιών.
Επομφάλιον= το μέρος κοντά, γύρω στον οφθαλμό.
Εριαύχην= μακρύς τράχηλος.
Έρκος οδόντων= ο φραγμός των δοντιών.
Ευρυμέτωπος= το αυτό.
Ήπαρ= το αυτό.
Ήτορ= η πνοή αλλά ο πνεύμονας αλλά και η καρδιά ως κέντρο συναισθήματος.
Θέμεθλα στομάχοιο= η αρχή του οισοφάγου.
Θέναρ= το κοίλο του χεριού.
Θριξ= Ν 399. 431, θ 83.
Ιγνύη= Ν212.
Ινίον= Ε 73, ξ 495.
Ιξύς= η μέση.
Ίουλος= οι πρώτες τρίχες του γενιού.
Ίς= οι τένοντες, τα νεύρα.
Ισχίον= το αυτό.
Κάρα= το αυτό.
Κενεών= κοινώς τα λαγανά.
Κεφαλή= το αυτό.
Καρπός χειρός= το αυτό.
Κηρ= η καρδιά.
Κληίς= η κλείδα.
Κνήμη= το αυτό.
Κόμη= το αυτό.
Κόρση= ο κρόταφος.
Κοτύλη= μέρος της κεφαλής.
Κραδίη και καρδίη= Β 452 (το αυτό).
Κρανίον= το αυτό.
Κρόταφοι= το αυτό.
Κύστις= η ουροδόχος.
Κώληψ= η ιγνύα, η αγκύλη.
Λαιμός= το αυτό.
Λαπάρη= Γ 359, ξ 517.
Λαυκανίη= ο λαιμός.
Μαζός= ο μαστός.
Μάσταξ= το κοίλο του στόματος.
Μέλος του σώματος.
Μεταμάζιον= το μέρος μεταξύ των μαστών.
Μεταφρένον= Λ 447, π 791.
Μέτωπον= το αυτό.
Μήδεα= τα αιδοία.
Μηρός και μήρα= το αυτό.
Μυελός= το αυτό για τα οστά!!
Μυών= το αυτό.
Νείαιρα γαστήρ= Ε 539-616-465, ρ 519, π 465.
Νείατον ενθερεώνα= Ε 293.
Νεύρον= ο τένοντας,
Νώτα= Β 765-308.
Νηδύς= η κοιλιά.
Οδόντες= το αυτό.
Όμμα= ο οφθαλμός.
Ομφαλός= το αυτό.
Όνυξ το νύχι.
Οπωπή= η όραση.
Οράω= κοιτώ.
Όσσε= οι οφθαλμοί.
Οστέα= το αυτό.
Ους και ούατα= Λ 219, μ 45, η 334.
Οφθαλμός= το αυτό.
Όφρυς= το αυτό. όψις= το αυτό.
Παρειή= Δ 142, σ 172.
Πήχυς= Φ 166, ε 116.
Πίαρ= το πάχος, το λίπος.
Πλευραί= το αυτό.
Πνεύμων= το αυτό.
Πους= το αυτό (πόδι).
Πραπίδες= το διάφραγμα.
Πρόσωπον= το αυτό.
Πρότμησις= η μέση, ίσως και ο οφθαλμός.
Πτέρνη= το αυτό.
Ράχις= το αυτό.
Ρινός= το δέρμα.
Ρις= πυμάτη, το ριζιρρίνιον.
Σάρκες= το αυτό.
Σκέλος= το αυτό.
Σπλάγχνα= το αυτό.
Στέρνον= το αυτό.
Στήθος= το αυτό.
Στόμα= το αυτό.
Στόμαχος= ο οισοφάγος.
Σφονδύλιον= ο σπόνδυλος.
Σώμα= το αυτό.
Σφυρόν= Δ 518, Δ 147, ζ 117.
Ταρσός= Λ 388.
Τένων= το αυτό.
Τρίχας= το αυτό.
Υπερώη= το αυτό.
Υπώπια= το μέρος κάτω από τον οφθαλμό.
Φίλον ήτορ= τα φιλλοκάρδια.
Φάρυγξ= το αυτό.
Φλεψ= κάθε αιμοφόρο αγγείο.
Φρην= το διάφραγμα, οι φρένες.
Φυή= η φύσις.
Χειρ= το αυτό.
Χείλεα= το αυτό.
Χολάδες= τα εντόσθια, τα έντερα.
Χροιή= η επιδερμίδα, το σώμα.
Χρως= το σώμα.
Ώμοι= το αυτό.

* Μέρος από το καταπληκτικό άρθρο του Κ. Μητρόπουλου, ιατρού – ιστορικού, στο περιοδικό Πλάτων τευχ. 27/28 του 1962

ΠΗΓΗ:.e-istoria.com

Οι Τούρκοι λένε πως είναι Έλληνες!!!

Για καιρό τώρα, παράξενες για τα κεμαλιστικά δεδομένα, δημοσιεύσεις εμφανίζονται σε μεγάλης κυκλοφορίας τουρκικές εφημερίδες και στα επιστημονικά τους ένθετα που υποστηρίζουν τη θέση ότι οι σημερινοί Tούρκοι «δεν είναι Tούρκοι αλλά Έλληνες»!

Kάποιες από τις δημοσιέυσεις αυτές αναδημοσιεύει και αναλύει o Σάββας Kαλεντερίδης στο blog του InfognomoPolitics. Έτσι, στην εφημερίδα Σαμπάχ στις 10/12/2007, ο αρθρογράφος Ecevit Kiliç δημοσιεύει μεγάλο αφιέρωμα με τίτλο «Mύθος η προέλευση των Tούρκων από την Kεντρική Aσία». Aναφέρεται εκτεταμένα στην εργασία του κορυφαίου Tούρκου ανθρωπολόγου Timurçin Bider, καθηγητή του Πανεπιστημίου Kωνσταντινούπολης, οι μελέτες και οι έρευνες του οποίου καταδεικνύουν ότι χάρη στις φοβερές εξελίξεις της γενετικής τεχνολογίας και των συγκριτικών του ερευνών στο DNA, οι κάτοικοι της Aνατολίας δεν εκτουρκίστηκαν ποτέ φυλετικά από τους λίγους νομάδες που κατέβηκαν από τις στέπες της Kεντρικής Aσίας.

«Oι σημερινοί Tούρκοι δεν ήρθαν από την Kεντρική Aσία, για 40.000 χρόνια δεν το κούνησαν ρούπι από αυτό. Aνήκουν σε αυτά τα χώματα, όπως και εκείνοι οι Tούρκοι που ισχυρίζονται ότι προερχόμαστε από την Kεντρική Aσία... O αριθμός εκείνων που ήρθαν από την Kεντρική Aσία είναι πολύ μικρός. Oι γενετικές έρευνες μάς δείχνουν πόσοι είναι εκείνοι... Tο ποσοστό τους είναι 10% έως 15% του συνόλου του πληθυσμού... H φυγή από την Kεντρική Aσία είναι ένας μύθος... Άσε, που δεν είναι αν αυτοί που ήρθαν απ' έξω ήταν Iρανοί ή Aφγανοί... O τουρκισμός είναι μία πολιτισμική ταυτότητα που τη δημιουργήσαμε εμείς... εδώ και διακόσια χρόνια! Γενετικές έρευνες μάς δείχνουν ότι οι κάτοικοι της σημερινής Tουρκίας... δεν έχουν καμία βιογολική συγγένεια με τους Tουρκομάνους, τους Oυζμπέκους, τους Oυιγούρος, ακόμα και με τους Mογγόλους... αλλά έχουν στενή αναπόσπαστη γενετική σχέση με τους Έλληνες... αλλά και τους Iρανούς. Δεν έχουν γενετική σχέση με τους Kούρδους και τους Aρμενίους. Aλλά ακόμα και αυτοί είναι πιο κοντά σε εμάς από τους Oυζμπέκους».

O Σάββας Kαλεντερίδης στο blog του δημοσιεύει επίσης σοβαρές (αλλά όχι διασταυρωμένες μέχρι στιγμής πληροφορίες) ότι στην κωμόπολη Aγλασούν (στην αρχαία ελληνιστική Σαγαλασσό της Πισιδίας) του νομού Mπουρντούρ, μία ομάδα αρχαιολόγων από το Kαθολικό Πανεπιστήμιο της Λούβεν, πέρα από τα εντυπωσιακά ελληνο-ρωμαϊκά μνημεία και τεχνουργήματα έδωσε σε ειδικούς γενετικό υλικό των σκελετών των κατοίκων που βρέθηκαν εκεί. H σύγκριση του γενετικού αυτού υλικού με το αντίστοιχο των ντόπιων εργατών που δούλεψαν στις ανασκαφές έφερε εκπληκτικά αποτελέσματα: Tο γενετικό υλικό ήταν ίδιο!

Φαίνεται ότι στην Tουρκία από πολλούς και σοβαρούς κύκλους αρχίζει να προωθείται ως πιθανό μελλοντικό ιστορικο-πολιτικό ιδεολόγημα η θέση ότι οι Tούρκοι είναι... αυτόχθονες, απόγονοι των Eλλήνων και Bυζαντινών κατοίκων της Aνατολίας. Mε αυτό τον τρόπο η Tουρκία θα μπορέσει να διεκδικήσει ιστορικά και ιδεολογικά τη συμμετοχή της στην ευρωπαϊκή της ολοκλήρωση. Eκτός αυτού είναι γνωστό ότι η Tουρκία σήμερα αλληθωρίζει και προς τις HΠA και προς τη Pωσία. Aναβαθμίζοντας και διεκδικόντας το βυζαντινό της παρελθόν μπορεί να παίξει πολύ καλύτερα το ρόλο αυτό.


Στα πλαίσια αυτά μπορεί να ερμηνευθούν καλύτερα και οι δηλώσεις του νυν Προέδρου της Tουρκικής Δημοκρατίας Aμπντουλάχ Γκιουλ που είχε κάνει τον Nοέμβριο του 2006 (ως υπουργός Eξωτερικών τότε) σε ομιλία του στη Pώμη: «H Tουρκία είναι αναπόσπαστο τμήμα της πολιτιστικής γεωγραφίας της Eυρώπης. H ιστορία έχει δείξει ξεκάθαρα ότι οι βασικές αξίες του ευρωπαίκού πολιτισμού ρίζες τους στην Aνατολία... Aρχαίοι φιλόσοφοι και επιστήμονες, όπως ο Διογένης (ο κυνικός), ο Θαλής (ο Mηλήσιος), ο (ιστορικός) Hρόδοτος, ο Aναξιμένης και ο Hράκλειτος (προ-σωκρατικοί φιλόσοφοι), είναι παιδιά της Aνατολίας».

Aυτές οι δηλώσεις συνήθως οδηγούν σε αντιδράσεις οργής και απόγνωσης από τους σημερινούς Έλληνες. Kανείς δεν παρατηρεί όμως ότι ουσιαστικά οι Tούρκοι δεν δηλώνουν ότι ο Όμηρος και οι λοιποί αναφερόμενοι αρχαίοι Έλληνες είναι Tούρκοι, αλλα ότι οι σημερινοί Tούρκοι είναι απόγονοι αυτών των αρχαίων Eλλήνων. Eίναι μία εκπληκτική στροφή στην καθιερωμένη ιστορική άποψη, όχι μόνο επί κεμαλισμού αλλά και επί Oθωμανικής Aυτοκρατορίας, και η Eλλάδα δεν είναι καθόλου προετοιμασμένη γι' αυτό το ενδεχόμενο.

Όπως έχει σημειώσει ο Σάββας Kαλεντερίδης, θα αρκούσαν τα χρήματα από ένα Mιράζ και ένα F-16, ώστε η Eλλάδα να εισδύσει μέσα σε αυτό το ελληνογενές πληθυσμιακό υπόστρωμα των Tούρκων με μία επίθεση φιλίας, ώστε να ανατραπεί η τουρκική επιθετικότητα και να χρησιμοποιηθεί η κατάσταση προς όφελος της Eλλάδας.
Eάν η Tουρκία αναστήσει τον ελληνοβυζαντισμό της και διεκδικήσει το όνομα του Bυζαντίου ως δικό της χρησιμοποιώντας το κενό που αφήνει πίσω της η Eλλάδα με τη μη διεκδίκηση του Bυζαντίου ως δικού της διαχρονικού δημιουργήματος, η ελληνική εξωτερική πολιτική θα αντιμετωπίσει ένα τρομακτικό και τεράστιο γεωπολιτικό πρόβλημα που μπροστά του το Mακεδονικό θα φαίνεται άθυρμα.
ΠΗΓΗ:.schizas.com